opis

Akcja filmu dzieje się na Kaukazie, w domu wypoczynkowym dla sowieckich artystów. Film składa się z ułożonych naprzemiennie po sobie scen z personelem ośrodka oraz z jego jedynym pisarzem-rezydentem. Pracownicy wydają się obsługiwać siebie nawzajem, spędzają czas jedząc, paląc papierosy, czytając gazety. Okazjonalnie, zajmują się niespiesznie codziennymi obowiązkami: sprzątaniem, przygotowywaniem posiłków, drobnymi naprawami. Senna atmosfera podkreślona jest spokojną muzyką Verdiego. Z postawą personelu ośrodka kontrastuje zachowanie pisarza-rezydenta. Ubrany w bluzę w brązowo-beżowe pasy z naciągniętym na głowę kapturem, spaceruje niespokojnie po zaśnieżonym lesie i opuszczonych budynkach. W ręku trzyma luźne kartki maszynopisu i książkę, które czasem przegląda, pocierając nerwowo dłońmi o skronie. Tłem muzycznym tych scen jest improwizacja na akordeonie, charakteryzująca się nieregularnym, nerwowym rytmem. W końcowej scenie pisarz, personel ośrodka i nieliczna publiczność zbierają się w sali kinowej na koncert. Występują tam 2 dziewczynki w identycznych granatowych sukienkach, z których jedna gra na skrzypcach, a druga siedzi przy fortepianie. Publiczność sprawia wrażenie niezainteresowanej koncertem: ludzie zamykają sennie oczy, rozmawiają, palą papierosy. Ostatecznie, obserwujący wszystko pisarz załamuje ręce i wychodzi z sali.